WYCHOWANIE FIZYCZNE – KL. 4

PIŁKA SIATKOWA KL.4
 

PIŁKA SIATKOWA. Doskonalenie umiejętności i wiedzy z zakresu siatkówki.

Siatkówka jest jedną z najbardziej udanych i popularnych konkurencji sportowych na świecie, a zarazem jest sportem rekreacyjnym. Jest to gra szybka, emocjonująca, a jej akcje są wręcz porywające. Siatkówka zawiera w sobie kilka głównych, powiązanych ze sobą elementów, których wzajemne oddziaływanie czyni ją grą wyjątkową pośród innych gier: W ostatnich latach FIVB uczyniła wiele w dostosowaniu tej dyscypliny do potrzeb współczesnej widowni. Niniejszy tekst dotyczy jest do szerokiej siatkarskiej społeczności: zawodników, trenerów, sędziów, działaczy, widzów, a także komentatorów i dziennikarzy sportowych ponieważ:  zrozumienie przepisów pozwala na lepszą grę: trenerzy mogą lepiej budować strukturę swojego zespołu i ustalać taktykę gry, pozwalając zawodnikom w sposób w pełni kontrolowany na zaprezentowanie swoich umiejętności,  zrozumienie zależności pomiędzy przepisami gry pozwala sędziom podejmować lepsze decyzje. Niniejsze wprowadzenie skupia się na siatkówce jako sporcie wyczynowym i poprzedza główne wymagania, których spełnienie konieczne jest do dobrego sędziowania. Zagrywka Siła wyskoku Atak Rotacja Porywające akcje Obrona GRA ZESPOŁOWA PODZIELONE BOISKO PRZELATUJĄCA PIŁKA Przepisy gry w piłkę siatkową 5 PIŁKA SIATKOWA JEST SPORTEM WYCZYNOWYM Współzawodnictwo wyzwala w uczestnikach ukryte siły. Uwidacznia najlepsze ich uzdolnienia, siłę wewnętrzną i kreatywność. Przepisy gry są tak skonstruowane, by uczestnicy mogli uwidocznić te wszystkie cechy. Z niewielkimi wyjątkami siatkówka pozwala wszystkim zawodnikom operować zarówno przy siatce (w ataku), jak i z tyłu boiska (w obronie lub na zagrywce). Pomimo wielu zmian, Wiliam Morgan (twórca gry) rozpoznałby swoje dzieło, ponieważ siatkówka zachowała przez lata ustalone, charakterystyczne i podstawowe elementy. Niektóre z nich są analogiczne jak w innych grach typu tenisowego (racquet games):  zagrywka,  rotacja,  atak,  obrona. Siatkówka jest jednakże grą jedyną w swoim rodzaju, w której piłka jest w nieustannym locie (latająca piłka), umożliwiając każdemu zespołowi określoną liczbę odbić, zanim musi zostać skierowana na stronę przeciwnika. Wprowadzenie zawodnika Libero wyspecjalizowanego w grze obronnej, spowodowało wydłużenie czasu trwania pojedynczych akcji. Modyfikacje przepisu o zagrywce zmieniły zagrywkę ze zwykłego wprowadzenia piłki do gry w agresywną broń. Koncepcja rotacji zawodników podczas gry pozwala uczestniczyć w niej wszystkim graczom i rozwijać ich wszechstronność. Przepisy dotyczące ustawienia zawodników pozwalają zespołom zarówno na elastyczność w grze jak i na konstruowanie interesujących rozwiązań taktycznych. Wszystko to pozwala na sportowe współzawodnictwo, w którym liczy się technika, taktyka i siła przeciwników. Założenia te pozwalają także zawodnikom na swobodę ekspresji, co stwarza okazję do zachwytu widzów i telewidzów. Wpływa to również na coraz lepszy wizerunek tej dyscypliny sportu. SZTUKA DOBREGO SĘDZIOWANIA Istota dobrego sędziowania opiera się na pojęciu „fair” i konsekwencji sędziego:  być „fair” wobec każdego uczestnika zawodów,  być odbieranym „fair” przez widzów. Te wymogi stanowią istotny element zaufania – sędzia musi budzić zaufanie, pozwalając zawodnikom na tworzenie widowiska sportowego poprzez:  precyzję w swoim sędziowaniu,  zrozumienie istoty przepisów gry,  sprawną organizację,  płynne kierowanie zawodami do samego końca,  pełnienie roli wychowawcy używając przepisów do zapobiegania i karania postaw niezgodnych z przepisami lub upominania niezdyscyplinowanych,  promowanie siatkówki – pozwalając zabłysnąć widowiskowym element. gry, a najlepszym zawodnikom na tworzenie widowiska dla publiczności. Dobry sędzia będzie używał przepisów tak, aby wszyscy zainteresowani mogli czerpać radość z gry. Przepisy Gry, są aktualnym świadectwem rozwoju tej wspaniałej dyscypliny. Zastanówcie się także, dlaczego tych kilka poprzedzających akapitów może być równie ważnych dla każdego z Was i dla Waszej pozycji w tej dziedzinie sportu. Dołącz do gry ! Pozwól piłce – W DOBREJ GRZE- W CELNYCH PODANIACH, ZAGRYWCE…   Ćwicz zagrywkę oraz odbicia dolne i górne, jak to ćwiczyliśmy dotychczas. Prześlij przepisy gry.

 

INSPIRUJĄCA GRA – SZACHY

-szachy prezentacja

 

TEMAT: ĆWICZENIA KSZTAŁTUJACE, STRETCHING, PILATES. /ĆW. W DOMU Z WARZYWAMI I OWOCAMI/
Nie siedź, ćwicz z owocami i warzywami, bądź kreatywny, dosyć filmików.
– np.; ćwicz przysiady, podskoki …. podrzucając, przekładając jabłko z ręki prawej do lewej i odwrotnie …

Stretching to nic innego jak rozciąganie. Nazwa pochodzi z języka angielskiego i oznacza właśnie „rozciąganie”. To jednak nie tylko forma rozgrzewki przed treningiem, lecz także regularny trening. Na stretching składają się ćwiczenia rozciągające, rozluźniające, pilates i niektóre pozycje jogi. Regularny stretching pomaga rozluźnić mięśnie i pozbyć się uczucia zdrętwienia  w kończynach dolnych i górnych. Redukuje stres. Wspomoże też idealnie ćwiczenia na kręgosłup. Wystarczy tylko kilkanaście minut dziennie i poczujemy różnice. Nie tylko zauważymy ogólną poprawę sprawności fizycznej, zręczności i elastyczności mięśni, zwiększy się także nasz zakres ruchu. Przez zwiększenie ruchomości stawów poprawimy koordynację całego ciała. Ponadto stretching poprawi krążenie krwi w naszym organizmie, a więc podczas innych treningów nie powinny nam dokuczać zakwasy. Ćwiczenia stretchingowe ujędrnią sylwetkę, ale warto pamiętać, że nie redukują masy i nie budują nadmiernej ilości tkanki tłuszczowej. Stretching najwięcej korzyści przyniesie wykonywany w seriach. Ćwiczenia polegające na rozciąganiu wykonujemy przez 10-15 sekund. Następnie rozluźniamy mięśnie na 2 do 5 sekund. Tak wykonywany stretching przyniesie najwięcej dobrego. Komu szczególnie? Ćwiczenia rozciągające to dobry trening w zasadzie dla każdego. Nie ma żadnych ograniczeń co do wieku czy umiejętności. Stretching mogą także wykonywać kobiety w ciąży. Oczywiście po wcześniej konsultacji z lekarzem. Najwięcej dobrego przyniesie osobom skarżącym się na sztywność i bóle karku, prowadzącym siedzący tryb życia, spędzającym dużo czas na siłowni.

Stretching ćwiczenia – podział i zasady

Specjaliści wyróżniają trzy rodzaje ćwiczeń stretchingowych:

  • czyli krążenie stawów,
  • statyczne rozciąganie mięśni (ćwiczenia podczas spoczynku) 
  • dynamiczne rozciąganie mięśni (ćwiczenia w ruchu).

    Zanim przystąpimy do stretchingu, trzeba się rozgrzać. Tak, trzeba się rozgrzać, ponieważ stretching to coś więcej niż tylko rozgrzewka. Także wymaga przygotowania mięśni. Przed stretchingiem można pobiegać, robić przysiady, podskoki. Wystarczy 10 minut rozgrzewki, aby przygotować organizm do kolejnego, większego wysiłku. Same ćwiczenia rozciągające trzeba wykonywać dokładnie i bardzo powoli. Nie liczy się liczba powtórzeń, a jakość ich wykonania. Powinniśmy unikać gwałtownych ruchów, ponieważ mogą nam one przynieść wiele szkód – narażamy się na kontuzje.

Ćwiczenia rozciągające – ważna jest prawidłowa technika

Technika podczas ćwiczeń rozciągających jest szalenie istotna. Prawidłowe techniki rozciągania nie tylko szybciej uelastycznią nasze mięśnie, lecz także zapobiegną urazom. Pamiętajmy, nawet podczas pozornie spokojnego treningu, jakim jest stretching, możemy nabawić się kontuzji. Technika ćwiczeń rozciągających to jedno, nie możemy zapomnieć o sposobie oddychania! Niby każdy z nas wie, jak to się robi, to  bezwiedna czynność, jednak podczas treningu często nasz oddech staje się płytszy, a czasem nawet go wstrzymujemy. Sposób oddychania to połowa sukcesu podczas stretchingu. Oddychajmy swobodnie. Podczas ćwiczeń myślmy o wydychanym i wpuszczanym powietrzu do płuc. Skupienie się na oddechu ma także dodatkową zaletę. Pozwoli nam się uspokoić i  zredukować stres.

Stretching przed treningiem, czyli stretching dynamiczny

Stretching dynamiczny to ćwiczenia rozciągające, które stanowią idealną rozgrzewkę przed treningiem, choćby przed grą w squasha czy wyciskaniem ciężarów. Dzięki niemu unikniemy kontuzji i szybciej uzyskamy lepsze efekty podczas treningu właściwego. Stretching przed treningiem polega na szybkim naciąganiu mięśni i powrocie do naturalnej pozycji. Podczas ćwiczeń poruszamy kończynami w różne strony. Ważne, aby wykonywać ćwiczenia w maksymalnym zakresie ruchu.

Stretching po treningu, czyli stretching statyczny

Po każdym wysiłku fizycznym musimy rozciągnąć mięśnie. Dzięki temu nasze ciało szybciej się zregeneruje, odpręży, minie napięcie mięśniowe. Stretching po treningu wymaga utrzymania statycznej pozycji przez określony czas, najczęściej różnicę odczujemy już po 7–8 sekundach. Utrzymując pozycję dłużej (15-30 sekund) otrzymamy jeszcze lepsze efekty. Zwiększymy ukrwienie wokółmięśniowe i przyspieszymy regenerację. Ponadto skutecznie przeciwdziałamy przykurczom mięśni.

Pilates – system ćwiczeń fizycznych wymyślony na początku XX wieku przez Niemca Josefa Humbertusa Pilatesa, którego celem miało być rozciągnięcie i uelastycznienie wszystkich mięśni ciała. System pilates to połączenie jogi, baletu i ćwiczeń izometrycznych.

Ćwiczenia kształtujące mogą być komponowane jako zestawy ćwiczeń mających określony cel, np. usprawniający (kształtowanie odpowiedniej zdolności motorycznej), korekcyjno-kompensacyjny (niwelowanie niedoboru ruchu i nierównowagi obciążeń ruchem organizmu lub korygowanie konkretnej wady postawy). Jako że w swoim założeniu są to ćwiczenia wykonywane przy muzyce i w określonym rytmie, w sposób naturalny wydają się pierwowzorem nowoczesnych form gimnastyki, takich jak: jazz-gimnastyka, aerobik i różne formy ćwiczeń fitness. Ćwiczenia kształtujące grupowe prowadzi się w formie frontalnej, w kolumnie ćwiczebnej zapewniającej odpowiednią przestrzeń do ćwiczeń oraz dobrą komunikację między prowadzącym a ćwiczącym (uczniem a nauczycielem).

Adaptacją wysiłkową do ćwiczeń kształtujących siłę jest rozwój umięśnienia oraz wzrost sprawności działania mięśni. Adaptacją do ćwiczeń rozciągających jest uzyskanie ruchomości w stawach oraz odpowiedniej długości mięśni. Jeśli dołączymy do tego usprawnienie działania układu nerwowego, które jest adaptacją do ćwiczeń kształtujących koordynację ruchową, to mamy trzy podstawowe elementy dla kształtowania prawidłowej postawy ciała. Ćwiczenia kształtujące wpływają na prawidłową postawę ciała i są doskonałą profilaktyką przed powstawaniem wad postawy. Kształtowanie zmysłu równowagi, propriorecepcji, również zmysłu dotyku przez ćwiczenia z różnymi przyborami o różnych kształtach i strukturach, wpływa pozytywnie na integrację sensoryczną. Ćwiczenia te, podobnie jak każda inna forma aktywności fizycznej, pozytywnie wpływają na bilans energetyczny ćwiczących.

Nie można również zapomnieć o wpływie tych ćwiczeń na rozwój psychiczny dziecka. Gimnastyka jest taką formą aktywności ruchowej, w której ważna jest estetyka ruchu i poprawność wykonania ćwiczenia. Ćwiczenia te, poprzez konieczność przyjęcia określonej pozycji wyjściowej i dokładność wykonania zadania ruchowego, uczą skupienia i koncentracji na konkretnym zadaniu, co wpływa pozytywnie na budowanie dyscypliny wewnętrznej ucznia. Ćwiczenia te uwrażliwiają też na harmonię i estetykę ruchu.

Ćwiczenia kształtujące są doskonałym środkiem służącym wychowaniu fizycznemu młodego pokolenia. Ogólnorozwojowy charakter tych ćwiczeń uwidacznia się w celach jakie za ich pomocą realizujemy. Kształtują postawę ciała oraz sprawność fizyczną, wpływają też na kształtowanie funkcji psychicznych. Można je bardzo plastycznie tworzyć i komponować w różnorodne zestawy ćwiczeń, które służą realizacji celów jednostek lekcyjnych, treningowych, zajęć korekcyjno-kompensacyjnych. Wszystko zależy od inwencji osoby, która je tworzy. Ćwiczenia te są przydatne zarówno w pracy z dziećmi i młodzieżą o prawidłowym rozwoju, jak również z taką, która posiada obniżony poziom rozwoju sprawności fizycznej: wady postawy, nadwagę, problemy z koordynacją ruchową. Wielką sztuką nauczyciela jest umiejętność świadomego wykorzystania takich ćwiczeń w procesie wychowania fizycznego tak, by spełniały one w zależności od potrzeb funkcje: stymulacyjną, adaptacyjną, kompensacyjną i korekcyjną.

Ćwiczenia kształtujące mogą być komponowane jako zestawy ćwiczeń mających określony cel, np. usprawniający (kształtowanie odpowiedniej zdolności motorycznej), korekcyjno-kompensacyjny (niwelowanie niedoboru ruchu i nierównowagi obciążeń ruchem organizmu lub korygowanie konkretnej wady postawy). Jako że w swoim założeniu są to ćwiczenia wykonywane przy muzyce i w określonym rytmie, w sposób naturalny wydają się pierwowzorem nowoczesnych form gimnastyki, takich jak: jazz-gimnastyka, aerobik i różne formy ćwiczeń fitness. Ćwiczenia kształtujące grupowe prowadzi się w formie frontalnej, w kolumnie ćwiczebnej zapewniającej odpowiednią przestrzeń do ćwiczeń oraz dobrą komunikację między prowadzącym a ćwiczącym (uczniem a nauczycielem).

Adaptacją wysiłkową do ćwiczeń kształtujących siłę jest rozwój umięśnienia oraz wzrost sprawności działania mięśni. Adaptacją do ćwiczeń rozciągających jest uzyskanie ruchomości w stawach oraz odpowiedniej długości mięśni. Jeśli dołączymy do tego usprawnienie działania układu nerwowego, które jest adaptacją do ćwiczeń kształtujących koordynację ruchową, to mamy trzy podstawowe elementy dla kształtowania prawidłowej postawy ciała. Ćwiczenia kształtujące wpływają na prawidłową postawę ciała i są doskonałą profilaktyką przed powstawaniem wad postawy. Kształtowanie zmysłu równowagi, propriorecepcji, również zmysłu dotyku przez ćwiczenia z różnymi przyborami o różnych kształtach i strukturach, wpływa pozytywnie na integrację sensoryczną. Ćwiczenia te, podobnie jak każda inna forma aktywności fizycznej, pozytywnie wpływają na bilans energetyczny ćwiczących.

Nie można również zapomnieć o wpływie tych ćwiczeń na rozwój psychiczny dziecka. Gimnastyka jest taką formą aktywności ruchowej, w której ważna jest estetyka ruchu i poprawność wykonania ćwiczenia. Ćwiczenia te, poprzez konieczność przyjęcia określonej pozycji wyjściowej i dokładność wykonania zadania ruchowego, uczą skupienia i koncentracji na konkretnym zadaniu, co wpływa pozytywnie na budowanie dyscypliny wewnętrznej ucznia. Ćwiczenia te uwrażliwiają też na harmonię i estetykę ruchu.

Ćwiczenia kształtujące są doskonałym środkiem służącym wychowaniu fizycznemu młodego pokolenia. Ogólnorozwojowy charakter tych ćwiczeń uwidacznia się w celach jakie za ich pomocą realizujemy. Kształtują postawę ciała oraz sprawność fizyczną, wpływają też na kształtowanie funkcji psychicznych. Można je bardzo plastycznie tworzyć i komponować w różnorodne zestawy ćwiczeń, które służą realizacji celów jednostek lekcyjnych, treningowych, zajęć korekcyjno-kompensacyjnych. Wszystko zależy od inwencji osoby, która je tworzy. Ćwiczenia te są przydatne zarówno w pracy z dziećmi i młodzieżą o prawidłowym rozwoju, jak również z taką, która posiada obniżony poziom rozwoju sprawności fizycznej: wady postawy, nadwagę, problemy z koordynacją ruchową. Wielką sztuką nauczyciela jest umiejętność świadomego wykorzystania takich ćwiczeń w procesie wychowania fizycznego tak, by spełniały one w zależności od potrzeb funkcje: stymulacyjną, adaptacyjną, kompensacyjną i korekcyjną.

 

WYCHOWANIE FIZYCZNE – KL. 4

TEMATYKA ; ZABAWY I GRY RZUTNE I BIEŻNE

To najczęściej wykorzystywany rodzaj zabaw, zarówno w zorganizowanym procesie kształcenia, jak również najczęściej podejmowanym samoistnie przez dzieci. Zabawy te pobudzają do pracy układ mięśniowy, zapewniając organizmowi niezbędną dla organizmu dawkę ruchu, jednocześnie aktywizują układ oddechowy, układ krążenia i dalej przemianę materii. Podstawową funkcją zabaw i gier bieżnych jest rozwijanie cech motorycznych poprzez szybkie i intensywne wykonywanie podstawowych form ruchu. Zwykle zabawy te charakteryzują się mniej skomplikowaną fabułą od zabaw innego rodzaju. Zabawy te kształtują charakter i wytrwałość. Ze względu na swoją prostotę są one łatwe do zrozumienia i dostępne dla każdego, prawie w każdym wieku. Zabawy i gry rzutne – dzięki wykorzystaniu różnych przyborów stanowią jedną z bardziej atrakcyjniejszych grup zabaw. Zabawy te charakteryzują się zwykle pewną fabułą, w której wykorzystywane są elementy rzutu, a ich stopień trudności stanowi dodatkowe uatrakcyjnienie zabawy. Im trudniejsza fabuła i wykorzystywane akcesoria tym większą cieszą się one popularności wśród dzieci, jak również wśród osób dorosłych. Połączenie zabaw rzutnych z elementami biegu, skoku, marszu stanowi doskonałe przygotowanie do nauczania treści utylitarnych, a wykorzystanie w nauczaniu zasady wszechstronności np.’wykonywanie rzutu jedną i drugą ręką daje nauczycielowi nie tylko środek dla kształcenia koordynacji ogólnej ,wzrokowo-ruchowej ale również daje możliwość regulowania różnych elementów wychowawczych zabawy i sprawności ogólnej. Zabawy te wzmacniają układ mięśniowo-szkieletowy Zabawy te i gry kopne – zwykle łączną kilka elementów ruchu i wraz z biegiem, skokiem a czasami również i rzutem sprzyjają kształtowaniu zręczności, siły i szybkości a ich atrakcyjność staje się często doskonałym środkiem do kształtowania wytrzymałości. Umiejętność sprawnego operowania dodatkowym przyborem (piłką) jest często postrzegana przez uczniów jako element wyróżniający w środowisku klasowym, ale dopiero prawdziwą wartość wychowawczą oddaje pojawiający się w zabawach kopnych element współpracy, która przejawia się szczególnie w grach kopnych. Zabawy te mają zwykle charakter przygotowujący do jednej z najpopularniejszych gier zespołowych – piłki nożnej.

Przedstaw przepisy wybranej gry zespołowej.

Podaj zadania i ćwiczenia gimnastyczne jakie wykonujesz w ramach rozgrzewki?

 

 

Gry i zabawy ruchowe mało znane oraz ćwiczenia uzupełniające ;do kl.4

Gry i zabawy ruchowe są poprzedzone rozgrzewką.

Pamiętaj o ćwiczeniach porannych, ważna jest również korekta postawy, wznosy ramion, krążenia, ćw. oddechowe, ćw. rozciągające

-jakie wykonywane były na lekcjach.

Ćwiczenia kształtujące

Rozgrzewka z piłkami

kozłowanie piłki PR -prawą ręką

kozłowanie piłki LR  – lewą ręką

skłony , wznosy z piłką na leżąco; podania piłki stopami do rąk i odwrotnie.

– turlanie się po materacu

Ćw. w miejscu;

– piłka krąży wokół bioder( ćwiczenie ze zmianą kierunku),

– piłka krąży wokół kolan  ( ćwiczenie ze zmianą kierunku),

– piłka krąży wokół kostek( ćwiczenie ze zmianą kierunku),,

– piłka podrzucona i chwytana z przodu i z tyłu,

– piłka ósemką w powietrzu przeplatana między nogami,

– piłka ósemką po podłożu przeplatana między nogami, (piłkę można zastąpić papierową kulą, papierową rolką)

 – w truchcie dotknięcie piłki stopą, kolanem,łokciem, głową,plecami.

-podrzuty piłek

Marsz z uniesieniem stóp i bezuniesienia, przekładanie piłek jak w poprzednich ćw .

 Zabawa bieżno–kopana

Ustawieni naprzeciw siebie lub pojedyńczo prowadzę piłkę (ręka , nogą lub kijem do

unihokeja) i podając do partnera( lub prowadzę między ustawionymi przedmiotami, słupkami i  próbuję strzelić ( rzucić) w kierunku bramki.

 Zabawa rzutna

Mini siatkówka rzucana.

Ustawieni na dwóch placach przedzielonych siatką ( sznurkiem)- wykonujemy dowolne

przerzuty piłki przez siatkę – staraj się złapać piłkę i przerzucić przez siatkę.

 Przypomnij na czym polegała gra, którą dla Was przygotowałem ” Obrona pola” lub opisz inną grę mało znaną.

Czego  się nauczyłeś?

Co Ci się najbardziej podobało

w ćwiczeniach, grach?